بایگانی دسته بندی "تکنولوژی"

شاید با دیدن عنوان گوشی با دوربین ۴۱ مگاپیکسلی کمی تعجب کنیم و بپرسیم آیا واقعا گوشی با این ویژگی وجود دارد؟ در چند سال گذشته شاهد عرضه یک گوشی از سوی نوکیا بوده ایم  که دارای ویژگی دوربین ۴۱ مگا پیکسلی بود و می توانست تصاویری را ثبت کند که با دوربین ۴۱ مگاپیکسلی باشند.

دوربینی که نوکیا برای این گوشی در نظر گرفته بود لنزی با سایز  ۱/۱.۵ اینچ از نوع کارل زایس داشت که همچنین  لرزش دست را برطرف می کرد.

در واقع این گوشی تلفیقی از گوشی دوربین محور این کمپانی یعنی ۸۰۸ PureView با پرچمدار ویندوزی آن یعنی Lumia 920  بود .

گوشی نوکیا با دوربین 41 مگاپیکسلی

نوکیا برای لومیا ۱۰۲۰ از ویژگی های از قبیل چیپ Snapdragon S4 با پردازنده ۱.۵ گیگاهرتزی از نوع Krait ، ۲ گیگابایت حافظه رم و پردازشگر گرافیکی Adreno 225 ، حافظه داخلی ۳۲ گیگابایتی ، ۷ گیگابایت حافظه مجازی SKyDrive ، صفحه نمایش ۴.۵ اینچی از نوع AMOLED با  رزولوشن ۱۲۸۰×۷۶۸ ، مجهز به بلوتوث، NFC، Wi-Fi،GPS، GPRS، Edge، ۳G و ۴G ، باتری ۲۰۰۰ میلی آمپر ، شارژ بی سیم از طریق کاور جانبی ،دو میکروفون داخلی، کانکتور ۳.۵ میلی متری AV ،رنگ زرد، سفید و مشکی ،  استفاده کرده است. 

علاوه بر این ویژگی ها مدت زمان کارکرد این گوشی  ۱۳.۳ ساعت در حالت مکالمه ۳G، حدود ۱۶ روز در حالت استندبای، بیش از ۶.۸ ساعت پخش ویدیو و ۶۳ ساعت پخش موسیقی بوده است. 

به دلیل اینکه استفاده از سنسورهای بزرگ دوربین سبب شده تا ضخامت لومیا ۱۰۲۰  به ۱۰.۴ میلی متر برسد که به نسبت دیگر گوشیهای هوشمند در بازار ضخیم تر خواهد بود . اما گوشی های دیگر نوکیا که قبل از این مدل بودند ضخامتی حدود ۸.۵ میلی‌متر داشتند ولی نکته قابل تحسین لومیا۱۰۲۰ به نسبت گوشی ۹۲۰ کاهش وزن آن بوده است و وزن آن به ۱۵۸ گرم رسانده است.

این مدل نوکیا در سال های پیش در بازار عرضه شده بود ولی هم اکنون با نام دوربین ۴۱ مگاپیکسلی ، این گوشی را به خاطر می آوریم. 

admin بدون نظر ادامه مطلب

یک ماه پیش، یک دستگاه با نام چیرون در پایگاه داده پکن منتشر شد. گفته می شود که این گوشی قرار بوده که شیائومی می میکس ۲ باشد اما در طی ۲ هفته گذشته معرفی شد، ولی شیائومی چیرون به عموم عرضه شد و این بار GFXBench مشخصات گوشی نام برده کاملا متفاوت است و بدان معنی است که این یک دستگاه کاملا جداگانه بوده و با می میکس ۲ تفاوت دارد.

یکی از سایت های معتبر و معیار سنجش، نشان داده است که شیائومی چیرون دارای صفحه نمایش ۵.۶ اینچی Full HD است. و دارای یک پردازنده هشت هسته ای با سرعت ۲.۴ گیگاهرتز است و همچنین دارای گرافیک Adreno 540 است که توسط اسنپدراگون ۸۳۵ پشتیبانی می شود.

شیائومی Chiron دارای ۶ گیگابایت رم و ۲۵۶ گیگابایت فضای ذخیره سازی داخلی است. دوربین عقب ۱۲ مگاپیکسلی دارد که می تواند ویدئوهای ۴K را فیلم برداری کند و دوربین جلوی ۵ مگاپیکسل نیز قابلیت ضبط ویدیو دارد. طبق گزارشات موجود برای اولین بار در این برند، در گوشی چیرون، از NFC استفاده شده است.

اکنون بگذارید مشخصات را تجزیه و تحلیل کنیم تا ببینیم گوشی Chiron و Mi Mix 2 چقدر باهم متفاوت هستند؟

اگر شیائومی نسخه ۶ گیگابایت رم + ۲۵۶ گیگابایت حاقظه ی Mi MiX 2 را منتشر نمی کرد، می توانستیم فرض کنیم که این گوشی همان می میکس ۲ است ولی با این حال این واقعیت وجود دارد، صفحه نمایشی که شیائومی چیرون دارد، تمامی این استدلال ها را کاملا نقض می کند.

گمان می رود که به احتمال زیاد Chiron همان Mi Note 3 Pro است. نسل اول Mi Note در دو نوع عرضه شد – مدل اسنپدراگون  ۸۰۱ و اسنپدراگون  ۸۱۰ که پسوند Pro را داشتند.

 

در ادامه با آی تی باز همراه باشید…

admin بدون نظر ادامه مطلب

از پشیمانی چه حاصل؟

 

نیویورک‌ تایمز — چند هفتۀ پیش، در فلوریدا کنار استخر نشسته بودم، کنار من یک بازنشستۀ مهربان بود که توی آب گرم استخر ایستاده بود و لبخندی دوستانه بر لب داشت. شروع به گفت‌وگو کردیم، اول دربارۀ شهر زادگاهش، پیتسبورگ، و بسیاری از ورزشکاران بزرگی که از این شهر برخاسته بودند. در اندک زمانی، گفت‌وگوی ما بر ویتنام و تجارب او در آنجا طی دورۀ سربازی‌اش متمرکز شد. من فقط خجالت‌زده گوش می‌دادم، زیرا از آن آزمایش دشوار اخلاقی و نبرد در جنگل‌زارها معاف شده بودم. او ابتدا چند داستان جنون‌آمیز دربارۀ ورودش به ویتنام تعریف کرد، اما بعد از آن افکارش در جریانی تاریک‌تر غرق شد.

همان‌طور که دستانش را زیر آب تکان می‌داد، این‌جور چیزها را به یاد می‌آورد: «یک بار من تازه حقوق گرفته بودم و داشتم قمار می‌کردم، با یک پسربچۀ ویتنامی ۱۴ ساله پوکر بازی می‌کردم. پسربچۀ بی‌نظیری بود. انگلیسی می‌خواند، می‌خواست برای خودش کسی شود! خب، او منصفانه و بی‌شائبه برد. من کل حقوقم را به او باخته بودم. من آن موقع خیلی زیاد مشروب می‌نوشیدم. تفنگ ام۱۶ خودم را برداشتم، به‌سمتش گرفتم و ازش خواستم پولم را پس بدهد. او هم پولم را پس داد».

تنها کاری که می‌توانستم انجام دهم آن بود که سرم را تکان دهم و بگویم (هر چند این کاملاً حقیقت نداشت) که من هم هر کار زشتی انجام داده‌ام تحت تأثیر الکل بوده است. چنان که گویی من اصل مطلب را متوجه نشده باشم،

داستایوفسکی که صاحب‌نظری بزرگ در باب گناه و پشیمانی است، تردید دارد که بتوانیم بدون خودستایی یا احساس قدرت، به چیزی اعتراف کنیم

او گفت: «من ده‌ها سال است که مشروب نمی‌نوشم. اما راستش را بخواهی، حاضرم هر کاری انجام دهم تا بتوانم آن پسربچه را ببینم، بچه‌ای که حالا دیگر بزرگ شده است». صدایش آکنده از احساسات شد. «جلویش زانو می‌زنم و طلب بخشش می‌کنم. به او می‌گویم که آرزویم این بوده که زندگی بی‌نظیری را گذرانده باشد. می‌گویم از کاری که کرده‌ام پشیمانم».

این کهنه‌سرباز که از دیگر جهات مردی سرخوش بود و پس از جنگ به شغل حسابداری روی آورده بود، در ادامه اشاره کرد که کارهای بدتری هم «در آنجا» انجام داده است. من سرم را زیر انداخته بودم و با خودم می‌اندیشیدم که باید از او عذرخواهی کنم به‌دلیل آنکه توانسته‌ام و مایل بوده‌ام که سربازی خودم را به تأخیر بیندازم، و از ماشینی فجیع پرهیز کنم که حس معصومیت او را پاره پاره کرده است.

مدت زیادی از این ماجرا نگذشته بود که یک شب روی تختوابم خواب به چشمانم نمی‌آمد، و در همان حالی که انتظار می‌کشیدم تا خدایان خواب بر من فرود آیند، ناگهان بختکِ خاطرۀ دیگری از خودخواهی و ضعف نفس از زیر تختم بیرون خزید. بختک روی سینۀ من نشسته بود و با پوزخند می‌گفت: «ای معلم اخلاق، چطور می‌توانی پس از آن ماجرا به خودت اطمینان اخلاقی داشته باشی؟»

پس از کدام ماجرا؟

بهتر آن که چیزی از آن نگویم. داستایوفسکی که صاحب‌نظری بزرگ در باب گناه و پشیمانی است، تردید دارد که بتوانیم بدون خودستایی یا احساس قدرت، به چیزی اعتراف کنیم. آلبر کامو، شاگرد داستایوفسکی، سقوط را نوشته است، کتابی دربارۀ گناه و داوری در عصری که خدا و بخشایش کنار نهاده شده‌اند. شخصیت اصلی کتاب کامو، «قاضیِ پشیمان»، «ژان-باتیست کلمانس»، اعتراف می‌کند که «هر چه بیشتر خودم را متهم می‌کنم، بیشتر حق دارم دربارۀ شما قضاوت کنم، حتی بهتر از این، من شما را تحریک می‌کنم تا دربارۀ خودتان قضاوت کنید».

شاید اگر از اعلام پشیمانی خود خودداری کنم، یک گناه کمتر مرتکب شوم.

کیرکگارد، در یکی از مرموزترین و مشهورترین جملاتش، می‌نویسد: «خویشتن

باروخ اسپینوزا عقیده داشت که پشیمانی و ندامت عناصر مستی‌آور زیان‌باری هستند که فهم ما را بر هم می‌زنند

رابطه‌ای است که خودش را به خودش ربط می‌دهد». سپس توضیح می‌دهد که گذشته از هر چیز، ما موجوداتی هستیم که در وجود خود جنبه‌هایی از زمان‌مندی و جاودانگی را ادغام می‌کنیم. ما با این وظیفه روبه‌رو هستیم که خودمان را به گذشته و آیندۀ خودمان ربط دهیم. گذشته به‌ندرت مسئله‌ساز می‌شود، اما چگونگی تفسیر اشتباهاتِ مهمی که ممکن است موجب شود تا فرد ایمانش به خودش را از دست بدهد، چالشی است که هویت ما را شکل می‌دهد.

برخی اندیشمندان، پشیمانی را به‌عنوان احساسی انسان‌ساز به تصویر کشیده‌اند. فیلسوف اخلاق قرن بیستم، برنارد ویلیامز، متذکر شده است که وقتی فردی به‌طور غیرعمد به دیگری آسیب می‌رساند (طبق مثال خودش، رانندۀ کامیونی که کودکی را زیر می‌گیرد)، باز هم ما انتظار داریم که آن فرد احساس ندامت کند. او سنگینی حادثه را از هر تماشاگری شدیدتر احساس خواهد کرد. ویلیامز می‌نویسد، دیگران کوشش خواهند کرد تا او را دلداری دهند، «اما نکتۀ مهم آن است که این کار به‌عنوان چیزی نگریسته می‌شود که باید انجام شود، و در واقع دربارۀ راننده‌ای که با بی‌اعتناییِ بیش از حد یا به‌راحتی به آسودگی خاطر می‌رسد، شک و تردید احساس خواهد شد».

دیگران به این دیدگاه عقل سلیم پایبندند که پشیمانی برای رخدادی در گذشته که نمی‌توانید کاری برایش انجام دهید، اتلاف وقت است، اما فقط در صورتی که بتوانید در عوض پشیمانی واقعاً کاری انجام دهید.

فیلسوف قرن هفدهم، باروخ اسپینوزا، عقیده داشت که پشیمانی و ندامت عناصر مستی‌آور زیان‌باری هستند که فهم ما را بر هم می‌زنند: ما بر اثر شتاب‌زدگی دچار خطا می‌شویم و بر اثر شتاب‌زدگی خود را دربارۀ خطاهایمان سرزنش می‌کنیم. به باور او، هدف اصلی ما باید آن باشد که از عمل بر اساس امیال و احساسات خودداری کرده و از رهنمودهای عقل پیروی کنیم. نیچه با این دیدگاه موافق بود، و پشیمانی را چنین توصیف می‌کرد:

تنها کسانی که می‌توانند ما را ببخشند، آن‌هایی هستند که در رابطه با آن‌ها مرتکب خطا شده‌ایم

«افزودن دومین حماقت به حماقت نخست».

در عصر درمان‌محور ما، توصیۀ محتمل به سرباز سابق و مشکل‌دار آن است که «خودت را ببخش!». اما بخششِ خویشتن پنداری نادرست است. تنها کسانی که می‌توانند ما را ببخشند، آن‌هایی هستند که در رابطه با آن‌ها مرتکب خطا شده‌ایم، کسانی که به آن‌ها آسیب رسانده‌ایم. شخصیت رمان داستایوفسکی، ایوان کارامازوف، استدلال می‌کند که حتی خدا نیز حق ندارد کسی را ببخشد که کودکان را شکنجه کرده و کشته است. هر چه باشد، خدا آن کسی نیست که شکنجه شده است.

من هیچ حقی ندارم که کسی را که از شما زورگیری کرده ببخشم، و من نمی‌توانم خودم را به‌دلیل فریب فردی دیگر ببخشم. این به‌معنای تأیید شکنجۀ بی‌پایان خودمان یا احساس گناه نامعقول نیست. هنگامی که فراخود۱ به سگی وحشی تبدیل می‌شود، ایمانمان به خود و به تواناییمان برای اصلاح رفتارمان را از دست می‌دهیم. می‌توانیم بیاموزیم که گذشته‌ها را به گذشته بسپاریم، اما قبل از آن‌که آن‌ها را به گذشته بسپاریم، باید اجازه دهیم تا پشیمانی وجودمان را در بر بگیرد. شاید توصیۀ قدیمی کتاب مقدس بهترین باشد: توبه کن، طلب بخشایش نما، همراه با عزمی صادقانه برای تغییر رفتارت.

پشیمانی اشکال مختلفی دارد. یک نوع آن، خطاها و خرابکاری‌های شغلی است. من از عموی خودم درست قبل از مرگش پرسیدم که آیا دربارۀ چیزی احساس ندامت می‌کند یا نه. پیشانی او چین برداشت، نفسی عمیق کشید گویی آنچه می‌خواهد بگوید جانکاه است، سپس اعتراف کرد که چیزی که عمیقاً دربارۀ آن احساس ندامت می‌کند، فروش یک ملک با قیمتی بسیار پایین بوده است.

پشیمانی‌های اخلاقی معمولاً در اعماق ذهنمان جای می‌گیرند و اغلب آن‌ها را به یاد می‌آوریم برای اینکه فراموششان کنیم، حتی هنگامی که غرق در شبه‌پشیمانی‌ها هستیم. من اغلب دوستان مذکر خودم را با این داستان سرگرم می‌کنم

می‌توانیم بیاموزیم که گذشته‌ها را به گذشته بسپاریم، اما قبل از آن‌که آن‌ها را به گذشته بسپاریم، باید اجازه دهیم تا پشیمانی وجودمان را در بر بگیرد

که در طول مسابقات فوتبال پیش‌فصل در دانشگاه، با یکی از مربی‌ها در زمین تمرین به زد و خورد پرداختم. این حادثه باعث شد تا دورۀ نه‌چندان درخشان زندگی فوتبالی من به پایان برسد، و از این لحاظ احساس پشیمانی می‌کنم، اما همیشه وقتی این داستان را بازگو می‌کنم لبخندی روی صورتم می‌نشیند، گویی پیش خودم می‌گویم، «آیا آن روزها یک متقلب نبودم؟».

همان‌طور که فروید و کیرکگارد به ما آموخته‌اند، برای فهم معنای یک ایده، همواره باید تأثیر احساسی و حالت روحی بیان آن ایده را مد نظر قرار دهیم. خاطره‌ای که کهنه‌سرباز جنگ ویتنام توی استخر بازگو کرد، از آن نوع خاطرات خودستایانۀ عقب‌افتاده نبود، انبوهی از افسوس بود. گمان می‌کنم که او آدم بهتری شده بود به‌دلیل آنکه رفتارش را بررسی کرده بود و از آن احساس شرمساری می‌کرد، اما چنین اتفاقی نمی‌افتاد اگر به این نتیجه می‌رسید که، گذشته‌ها گذشته و هرگز دوباره به آن نمی‌اندیشید.

کیرکگارد می‌گوید وقتی نیایش می‌کنید، خدا را تغییر نمی‌دهید، خودتان را تغییر می‌دهید. شاید قصۀ پشیمانی هم چنین باشد. من نمی‌توانم کارهای گذشته‌ام را تغییر دهم یا پاک کنم، اما شاید با عمل پشیمانی، هویت خودم را دگرگون می‌کنم. هنری دیوید تورو توصیه می‌کند: «از پشیمانی‌هایتان بیشترین بهره را ببرید؛ هرگز افسوس خود را پنهان نکنید، بلکه از آن مراقبت کنید و آن را بپرورانید تا آنکه از گیرایی کامل و مجزایی برخوردار شود. پشیمانیِ عمیق، از نو زیستن است». از نو زیستن، زایشی دوباره از نظر اخلاقی است.


پی‌نوشت‌ها:
* این مطلب را گوردون مارینو نوشته است و در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶ با عنوان «?What’s the use of regret» در وب‌سایت نیویورک‌ تایمز منتشر شده است. وب‌سایت آی تی باز در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۶ آن را با عنوان «از پیشمانی چه حاصل؟» و با ترجمۀ علی برزگر منتشر کرده است.
** گوردون مارینو (Gordon Marino)، استاد فلسفه در سن اولف کالج و ویراستار گزین‌گویه‌های کیرکگارد (The Quotable Kierkegaard) است.
[۱] super-ego: در روانکاوی فروید، به بخش اخلاقی و بازدارندۀ شخصیت اطلاق می‌شود [مترجم].

admin بدون نظر ادامه مطلب

در سال ۱۹۹۲، در زندان کاراندیرو برزیل، پلیس این کشور کنترل خود را از دست داده و ۱۱۱ نفر از زندانیان این زندان مخوف را به کشتن داد. پس از این اتفاق از زندانیان دیگر دلیل این اتفاق پرسش شد ولی هیچ کدام در این زمینه اتقاق نظر نداشتند و تاکنون نیز دلیل کشته شدن آن ها مشخص نیست.

بعضی از زندانیان شاهد این اتفاق گفتند که دعوا بر سر معامله ی مواد مخدر بود، تعدادی دیگر اظهار کردند که دعوا از بدهی بر سر ۵ بسته سیگار آغاز شد و در آخر تعدادی گفتند که دعوا از یک بازی فوتبال آغاز شد. دلیل این کشتار هنوز هم مشخص نشده است ولی برسر هرچه که بود، در عرض چند دقیقه آشوبی بی سابقه میان پلیس برزیل و زندانیان کاراندیرو ایجاد شد.

این زندان مجموعه ای از ۹ زندان به نام کاساد دتنچائو معروف به کاراندیرو می باشد که در سال ۱۹۵۰ برای ۳۵۰۰ زندانی ساخته شد و یکی از مقاوم ترین زندان ها از لحاط نوع ساخت بنا در برزیل بود.

در زمان این آشوب، ۷۰۰۰ زندانی در این زندان وجود داشتند که به دو دسته تقسیم شده بودند و هر دسته طرفدار یک گانگستر بوده و هر کدام از این گروه ها با استفاده از تشک ها و تخت خواب های آسایشگاه برای خود سنگر درست کرده بودند تا در مقابل دسته ی دیگر جان پناه داشته باشند و هر زندانی با چاقو های دست ساز، چماق و لوله های شکسته ی آب آماده ی حمله به دسته ی مقابل بودند.

در آغاز این دعوا، این بار پلیس ضد شورش و کماندوهای برزیلی آماده ی حمله به زندانیان بودند و گویا این بار همه چیز فرق داشت و تنها یک شورش عادی در یک زندان برزیل نبود.

با فریاد یکی از سرهنگ ها این دعوا به پایان یافت و در نهایت ۱۱۱ زندانی در جریان این دعوا و شورش کشته شدند. و این ماجرا باعث شد که زندان کاراندیرو به عنوان یکی از مخوف ترین زندان های جهان شناخته شود.

 

در ادامه با آی تی باز همراه باشید….

admin بدون نظر ادامه مطلب

ولادیمیر ناباکوف. منبع: نیو ریپابلیک

ولادیمیر ناباکوف. منبع: نیو ریپابلیک

 

نیویورکر — در دبیرستان معمولاً برای تهیۀ تحقیقات مدرسه، با کامپیوتر خانگی‌مان سراغ «آمارِ خوانایی»۱ برنامۀ ورد می‌رفتم تا مطمئن شوم کارم به اندازۀ کافی‌تر و تمیز است. با چند تا کلیک، ورد سطح دشواری تحقیقاتم را در آزمون فلش-کینکید۲ مشخص می‌کرد: نمره‌ای از یک تا دوازده که نشان می‌داد به طور میانگین خواننده باید چند ساله باشد تا از نوشتۀ من سر در بیاورد. اصلاً نمی‌دانستم ورد چطور این محاسبات را انجام می‌دهد اما متوجه می‌شدم که به جملات طولانی امتیازهای بالاتری می‌دهد. در نتیجه من هم آن‌طوری می‌نوشتم. تک‌تک واژگان انتخابی‌ام را با دقت بسیار بررسی می‌کردم. خیلی زود بند به بند متنم زیر بار عبارت‌ها و واژه‌های چندبخشی خم شد اما من، که کلاس نهم بودم، داشتم نثری می‌نوشتم که فقط کلاس دوازدهمی‌ها می‌توانستند بخوانند؛ و در نتیجه فکر می‌کردم آسمان سوراخ شده و من روی زمین افتاده‌ام.

زمانی دوباره سراغ این آزمون‌ها رفتم که اثر بن بلت را خواندم، کتابی با عنوان: واژۀ مورد علاقۀ ناباکوف ارغوانی است: آنچه اعداد دربارۀ آثار کلاسیک، پرفروش‌ها و نوشته‌های خودمان می‌گویند۳. او مجموعه آثار ادبی را نوعی معدن طلای آمار می‌داند که برای کشف الگوها، تفاوت‌ها و شگفتی‌ها باید در آن‌ها کندوکاو کرد. بلت در «تجربیات ادبی» در زمینۀ دیکته، نقطه‌گذاری، پایان هیجان‌انگیزِ یک بخش، کلیشه‌ها و دیگر جنبه‌های سبک و کاربرد، از داده‌ها استفاده می‌کند تا پیکرۀ عقلِ محافظه‌کاری را بررسی کند که بر نوشتار خلاقانه سایه افکنده است. اگر کسانی که به بیزاری از قید متهم هستند کاملاً معتادِ قیود باشند، چه؟ اگر کاربرد وسیع ساختارهای تأکیدی صحیح باشد چه، آخر جین آستین آن‌ها را خیلی دوست دارد! اگر من علامت تعجب دوست داشته باشم چه! در معرفی پشت جلد کتاب بلت نوشته «رویکردی بامزه به روزنامه‌نگاری داده‌ها» -شاید هدف نوعی پیش‌آگهی

من، که کلاس نهم بودم، داشتم نثری می‌نوشتم که فقط کلاس دوازدهمی‌ها می‌توانستند بخوانند؛ و در نتیجه فکر می‌کردم آسمان سوراخ شده و من روی زمین افتاده‌ام

به کسانی باشد که خیلی زود حوصله‌شان سر می‌رود، چه برسد به اینکه بخواهند هر چیزی را کمّی نگاه کنند- و کتاب او پر است از جدول، فهرست و نمودارهایی که به رنگ بنفش کمرنگ هستند. به دلیلِ بازی‌های هنرمندانۀ بلت، و نه علی‌رغم این بازی‌های هنرمندانه، درس‌های این کتاب ارزشمندند. اگر «رویکرد طنزآمیز» او را کنار بگذارید، ارغوانی ملاحظات نوآورانۀ وسوسه‌انگیزی ارائه می‌دهد: اینکه تمام نویسندگان بزرگ به نوعی تکنیسین هستند و هر رمانی صرفاً انباشتی از جلوه‌های نثر است.

این کتاب تنوع مطلوبی دارد و بخش‌هایی از آن آگاهانه پیش‌پاافتاده نوشته شده‌اند. ظاهراً از این حقیقت که جیمز جویس در هر صدهزار واژه، ۱۱۰۵ بار علامت تعجب به کار می‌برد، چیز زیادی دستگیرمان نمی‌شود، یا اینکه جی.آر.آر تالکین خیلی به «ناگهان»، این منفورترینِ قیدها، وابسته است. وقتی بلت این رویکرد حساب‌گرانه را کنار می‌گذارد، یافته‌هایش جذاب‌تر می‌شوند. در عمل احتمالاً نویسندگان امریکایی فن فیکشنِ۴ هری پاتر واژۀ «تیزهوش» را بیش از همکاران بریتانیایی‌شان به کار می‌برند؛ بریتانیایی‌ها برای این منظور از واژۀ بومی «زرنگی» استفاده می‌کنند. بلت در مطالعۀ آثار شهوت‌آمیزِ نویسندگان نیویورکی، به فراوانی این واژه‌ها اشاره می‌کند: مترو، خروس قندی، سناتور، موزه، صاحب‌خانه، جکوزی، گناه و بی‌اعتنایی. بیشتر این انتخاب‌ها غریزی یا حتی مناسب هستند، اما سه واژۀ آخر را چطور می‌توان توضیح داد؟ آن‌طور که من می‌فهمم یک نیویورکی احتمالاً به خاطر یک سناتور با خروس قندی ارتباط دارد؛ حضور یک گناه‌کار با بی‌اعتنایی در حوضچۀ آب گرم چیز کاملاً مناسبی نیست.

تحقیق بلت به‌ویژه دربارۀ سبک و جنسیت روشنگرانه است: او با نگاه بر گزیدۀ گسترده‌ای از ادبیات قرن بیستم افعالی را نشان می‌دهد که اغلب برای توصیف یک جنسیت در مقابل دیگری به کار رفته است. نتیجهْ نشانگر رسوبِ فراوانِ سکسیسم در زبان بود. احتمال اینکه شخصیت‌های مذکر غرولند کنند، پوزخند بزنند، داد بزنند، هِرهِر بخندند و آدم بکشند، بیشتر است؛ زن‌ها محکومند به اینکه بلرزند، گریه کنند، نجوا کنند، جیغ بکشند و ازدواج کنند. احتمال اینکه مردانِ نویسنده بنویسند «زن وسط حرفشان دوید» بسیار بیشتر از آن است که بنویسند «مرد وسط حرفشان دوید.» کم‌کم نوعی سنخ‌شناسی بی‌رحمانه پدیدار می‌شود. مردها گونه‌هایی شلخته، سرکیف و جانی هستند اما زن‌ها لطیف و رام، مگر زمان‌هایی که جرأت پیدا می‌کنند و وسط حرف مردها می‌دوند، کاری که اغلب ازشان سر می‌زند. نوعی انزجار از خودِ جنسی هم در کار

احتمال اینکه شخصیت‌های مذکر غرولند کنند، پوزخند بزنند، داد بزنند، هِرهِر بخندند و آدم بکشند، بیشتر است؛ زن‌ها محکومند به اینکه بلرزند، گریه کنند، نجوا کنند، جیغ بکشند و ازدواج کنند

است: وقتی نویسندگان افعالی را به کسانی از جنس مقابل خود نسبت می‌دهند، اغلب سراغ «بوسیدن،» «با شور گفتن،» «پاسخ‌دادن،» «دوست‌داشتن،» و «لبخند زدن» می‌روند؛ شخصیت‌های هم‌جنس با خودشان «می‌شنوند،» «تعجب می‌کنند،» «شرط می‌بندند» «متنفر می‌شوند،» و «می‌دوند.»

نقطۀ اوج کتاب بلت تلاشی است «برای اینکه بررسی کند که آیا نویسندگان مشهور چیزی شبیه اثر انگشت ادبی دارند یا نه.» او درمی‌یابد که دارند: نویسندگان در مجموعۀ آثارشان، «از گونه‌ای نوشتن سر در می‌آورند که هم منحصر به فرد است و هم پایدار، دقیقاً همانطور که یک اثر انگشتِ واقعی متمایز و تغییرنکردنی است.» حتی روش نویسندگان در به کار بردن جفت کلمه‌های ساده -«و» در کنارِ «آن،» «این‌ها» در کنار «سپس»، «آنچه» در کنار «اما»- برای شناسایی این اثر انگشت کافی است. این عدد و رقم‌ها نشانگر باوری رمانتیک هستند: اینکه یک نویسنده همواره بی‌گمان خودش است. خیلی زود، بلت تمام توجه خود را به واژگان «محبوبِ» نویسندگان معطوف می‌کند و به همین سبب عنوان اثرش نشانگر تمایل ذاتی ناباکوف به «ارغوانی» است. واژه‌ها باید در نیمی از کتاب‌های نویسنده و دست‌کم یک بار در هر صدهزار واژه به کار رفته باشند؛ نباید اسامی خاص باشند. کشفیات او تکان‌دهنده اما بجا هستند. واژه‌ها بدون هیچ خدشه‌ای گرایش‌ها و شیدایی‌های نویسندگانشان را زنده می‌کنند. جان شیور واژۀ «مقاربتی» را دوست دارد: چکیده‌ای فوق‌العاده از احساسات شهوانیِ مبادی آدابِ میانۀ قرن که رنگ اخلاق گرفته است. ایزاک آسیموف «مقصد» را ترجیح می‌دهد، واژه‌ای که در نوعی آینده‌گرایی جهشی و شکوهمند جای گرفته است؛ وولف «تاقچه» را می‌پسندد و وارتون «ندامت» را. (شاید واژۀ «اسپرم» برای ملویل تعجب‌آور باشد، مخصوصاً اگر از ترکیب «وال اسپرم» جدا شود۵).

به طور کلی، این حقایق و ارقام ارغوانی را به یک کتابِ مهارت‌آموزیِ تأثیرگذار تبدیل کرده است. بلت با یادآوری این نکته که ادبیات صرفاً رشته‌هایی از واژگان و نشانه‌گذاری‌ها است، غرور خداگونۀ آن را بیرون رانده است. نویسندگان دوست دارند روی روانشناسی آثارشان تأکید کنند، کار فرساینده‌شان برای رسیدن به عمق و واقع‌نمایی؛ کمتر دوست دارند که دربارۀ معادل‌های مناسب برای «خوب» صحبت کنند. آمار از حقیقتی تلخ خبر می‌دهد: پشت هر جملۀ هنری چندین و چند انتخابِ ملال‌آور خوابیده است. پرداختن به این موضوع می‌تواند نویسندگان را در برابر ارزشمندیِ چنین کارگاهی مقاوم کند. ارغوانی نمی‌خواهد به جای گفتن، نشان دهد۶. گزینه‌هایی برای حس مکان یا صدا به خواننده نمی‌دهد.

پشت هر جملۀ هنری چندین و چند انتخابِ ملال‌آور خوابیده است

می‌گوید حتی در کتاب‌های برجسته، واژه‌ها یکی پس از دیگری می‌آیند و همه بردۀ ساختار دستوری، توالی و احتمال هستند.

اما باید این را هم در نظر گرفت که وقتی ارقام زیاد می‌شوند، کلاستروفوبیا هم از راه می‌رسد. خود من به جایی رسیدم که دوست داشتم در رسانه‌ای کمتر قابل اندازه‌گیری کار می‌کردم. مثلاً، به نظر نمی‌رسد سفالگرها هیچ وقت پاسخگوی بلت‌های دنیا باشند. ارغوانی و سر و کله زدنش با اعداد شاید خیلی بی‌روح باشد؛ مثل اینکه یک منتقد معماری تعداد آجرهای نمای ساختمان را بشمرد، درست مانند فرمول فلش-کینکید که بلت در متن خود دربارۀ سادگی زبان ادبیات کودکان به آن اشاره می‌کند. بلت در ضعیف‌ترین حالت مثلِ راهنمای توری است که پشت بلندگو حرف می‌زند. می‌نویسد: «با توجه به نقش هر واژه و نشانۀ نقطه‌گذاری است که افراد برجسته می‌توانند نوشتۀ خود را پرورش دهند»؛ ملاحظه‌ای که هم عمل بازبینی را کوچک می‌شمرد و هم از سرهم‌بندی سرخوشانه و ناخواسته‌ای که بعضی نویسندگان را برجسته می‌سازد غافل است.

بلت می‌نویسد: «واژه‌های نوشته شده و جهانِ اعداد را نباید جدای از هم نگه داشت،» فکر می‌کنم حق با اوست؛ مأیوس‌کننده این است که کسی تاکنون درنیافته [این دو] چگونه به شکلی ثمربخش با هم همکاری می‌کنند. کتاب رمز پرفروش‌ترین‌ها۷ که سال گذشته منتشر شد، الگوریتمی را توصیف می‌کرد که پیرنگ رمان‌های مشهور را پیشبینی می‌کرد؛ ارغوانی هم مانند آن شرط می‌بندد که «علوم انسانی دیجیتال»۸، که راحت نبود با این نام شهرت یابد، می‌تواند خارج از دانشگاه به مخاطبان آموزش دهد. این کتاب در بهترین حالت ثابت می‌کند که می‌تواند، باشد، اما هدف چیست؟ بلت می‌گوید کتابش «بیش از آنکه تلاشی برای «مهندسی» هنر باشد، کوششی است برای درک آن»: « اگر یک گروه موسیقی در دهۀ ۱۹۶۰ بودید حتماً می‌خواستید بدانید که بیتل‌ها چطور ترانه‌هایشان را ضبط می‌کردند.» شاید این‌طور باشد، اما آیا واقعاً این چیزی است که این کتاب مدعی آموزش آن است؟ اینکه بدانیم رینگو با چه ضرباهنگی طبل کوچکش را می‌نوازد ما را به عضوی از بیتل‌ها تبدیل نمی‌کند.

بعد از خواندن ارغوانی،

بلت می‌گوید کتابش «بیش از آنکه تلاشی برای «مهندسی» هنر باشد، کوششی است برای درک آن»

کم‌کم دو مکتب نویسندگی مقابل هم در ذهنم شکل گرفت که محرک هر دو آمار بود. در یکی، نویسندگان تیک‌هایشان را می‌پروراندند و آنقدر کامل آن‌ها را در جای خود می‌نشاندند که مواجهۀ با آن‌ها روی صفحه مانند پیداکردن ردپایشان در سیمان خیس می‌شود. در دیگری، نویسندگان در آرزوی نقض داده‌ها بودند و نثر خود را با چنان زیبایی ظریف و بوقلمون‌صفتانه‌ای می‌آراستند که هیچ آمارشناسی نمی‌توانست هویت آن‌ها را نادیده انگارد. چند دهۀ قبل، ورود پردازشگر واژه راه را برای اصلاحات سریع هموار کرد؛ همچنین پرداختن مستمر به یک جمله را آسان کرد و آن را بهتر از آنچه بود می‌ساخت در حالیکه که قبلاً فرد سراغ فکر بعدی می‌رفت. انبوهِ بی‌حدوحصرِ داده‌ها آمیزه‌ای است از خوب و بد؛ از یک جایی به بعد، نویسندگان در نوعی ناآگاهی لذت‌بخش بهتر عمل می‌کنند. وگرنه، شاید کارشان به جایی برسد که مانند من عمل کنند وقتی در کلاس نهم تحقیقات مدرسه‌ام را آماده می‌کردم: مصنوعی و بیش از حد تزئین‌شده.

راستی سطح دشواری این نوشته طبق فلش-کینکید تنها ۱۰.۳ است.

اطلاعات کتاب‌شناختی:
Blatt, Ben. Nabokov’s Favorite Word Is Mauve: What the Numbers Reveal About the Classics, Bestsellers, and Our Own Writing. Simon and Schuster, 2017


پی‌نوشت‌ها:
* این مطلب را دن پیپنبرینگ نوشته است و در تاریخ ۲۷ جولای ۲۰۱۷ با عنوان «The Heretical Things Statistics Tell Us About Fiction» در وب‌سایت نیویورکر منتشر شده است و وب‌سایت آی تی باز در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۶ آن را با عنوان «بررسی‌های آماری چهرۀ دیگری از ادبیات را برایمان آشکار می‌کند» و با ترجمۀ نجمه رمضانی منتشر کرده است.
** دن پیپنبرینگ (Dan Piepenbring) ویراستار پاریس ریوو است. او پیش از فوت پرینس در نوشتن زندگی‌نامه‌ای با عنوان زیبارویان (The Beautiful Ones) با این هنرمند همکاری می‌کرد.
[۱] readability statistics
[۲] Flesch–Kincaid
[۳] Nabokov’s Favorite Word Is Mauve: What the Numbers Reveal About the Classics, Bestsellers, and Our Own Writing
[۴] داستان‌هایی که طرفداران یک اثر هنری مشهور با الهام از آن می‌نویسند [مترجم].
[۵] Sperm whale: نوعی نهنگ که به خاطر روغن و چربی‌اش شکار می‌شود [مترجم].
[۶] اشاره‌ای تلویحی به یکی از اصلی‌ترین توصیه‌های کارگاه‌های نویسندگی [مترجم].
[۷] The Bestseller Code
[۸] حوزه‌ای دانشگاهی که به کاربرد ابزار و روش‌های محاسباتی در رشته‌های علوم انسانی مانند ادبیات، تاریخ و فلسفه می‌پردازد [مترجم].

admin بدون نظر ادامه مطلب

به گفته ی جعفر سبحانی، رئیس سازمان خصوصی سازی، اولین سود سهام عدالت در هفته ی اول مهر ماه به حساب افراد دارای این سهام واریز خواهد شد و همچنین میزان سود این سهام و اینکه کدام یک از ۱۸ گروه در اولویت دریافت این سود قرار دارند، در هفته ی آینده اعلام خواهد شد.

وی درمورد هماهنگی ها با بانک های کشور برای واریز سود سهام عدالت گفت: “برآوردی که در مورد مبلغ سود این سهام برای کسانی یک میلیون تومان سهام خریداری کرده اند انجام شده، چیزی حدود ۱۳۰ هزار تومان تا ۱۵۰ هزار تومان در نظر گرفته شده است و اگر شخصی بدهی خود را به حساب سازمان خصوصی واریز نکرده است و حدود ۵۰۰ هزار تومان سهام در اختیار دارد، نیمی از این مبلغ را به عنوان سود سهام خود دریافت خواهد کرد.”

طلاب و خبرنگاران شماره شبای بانکی اعلام نکرده اند

جعفر سبحانی بیان کرد که نزدیک به ۳۲ میلیون نفر شماره ی شبای خود را به سامانه ی سهام عدالت اعلام کرده اند ولی طلاب و خبرنگاران در بین ۱۸ گروه شغلی، در صدر جدول گروه هایی قرار دارند که هنوز شماره شبای خود را به سامانه اعلام نکرده اند و در مقابل افراد تحت پوشش کمیته امداد و سازمان بهزیستی و روستائیان و عشایر بیشترین استقبال را تاکنون داشته اند.

ایشان پیشنهاد کردند، کسانی که تاکنون شماره شبای خود را اعلام نکرده اند، سریعا اقدام کرده و در سامانه ی سهام عدالت شماره ی شبای خود را وارد کنند. در هفته های گذشته که این خبر به طور رسمی در سایت های خبری منتشر شد، حدود ۲.۵ میلیون نفر به این سامانه مراجعه کرده و شماره شبای حساب خود را وارد نموده اند.

 

در ادامه با آی تی باز همراه باشید….

admin بدون نظر ادامه مطلب

نوشابه یکی از نوشیدنی های پر مصرف و پرطرفدار به خصوص بین کودکان است اما این خوراکی که مصرف آن در فصل تابستان بسیار زیاد می شود، عوارض جانبی فراوانی دارد.

۱) باعث افزایش فشار خون می شود

یکی از عمده دلایل سکته قلبی و مغزی فشار خون بالاست. بر اساس تحقیقات دانشمندان آمریکایی و محققان انگلیسی اگر هر فردی در روز دو قوطی نوشابه شکر دار بنوشد , فشار خونش به طور منظم افزایش یافته و احتمال سکته قلبی و مغزی در وی ۵.۱۱ درصد نسبت به افرادی که نوشابه مصرف نمی کنند یا کمتر می نوشند , بیشتر خواهد شد. شکر زیاد نوشابه باعث از بین رفتن تعادل رگ ها شده و آن ها را از حالت عادی خارج می کند و میزان رسوب نمک در بدن زیاد میشود این امر باعث افزایش فشار خون و عوارض بعدی آن می شود.

۲) نوشابه باعث پوکی استخوان می شود

طی تحققاتی که اخیرا انجام گرفت، مشخص شد اسید فسفریک موجود در نوشابه علاوه بر تاثیر بر سیستم گوارشی، سبب اسیدی شدن خون می شود این حالت برای بدن زنگ خطری است و تلاش می کند PH خون را به حالت اولیه برگردانده و خاصیت اسیدی را از بین ببرد. برای این کار از کلسیم استفاده می کنند. کلسیم اضافی در غذاها در استخوان ذخیره می شود و در صورت نیاز استفاده می گردد اما اگر مصرف نوشابه زیاد باشد بدن به اجبار از کلسیم خود استخوان ها استفاده کرده و به مرور زمان استخوان تحلیل می رود و فرد به بیماری پوکی استخوان مبتلا می گردد.

۳) نوشابه باعث پوسیدگی دندان می شود

نوشابه دارای ترکیبات CO2 بوده که در بدن به کربنیک اسید تبدیل می شود. این ترکیب مانع جذب کلسیم در بدن شده که منجر به بیماری های استخوانی و شکل گیری نامناسب اسکلت می‌ شود از طرف دیگر با مصرف زیاد نوشابه مینای دندان که مقاوم ترین ماده در جهان است با گذشت زمان حل شده و دندان مقاومت خود را از دست می دهد. زرد شدن دندان ها، حساسیت زیاد به غذای سرد یا گرم و در نهایت پوسیدگی های غیر قابل جبران از عوارض مصرف نوشابه بر دندان است.

۴) نوشابه سبب تشکیل سنگ در کلیه می شود

وقتی فسفریک اسید خون بالا برود کلیه ها مجبور به دفع سریع و فعالیت بیش از حد می شوند. از طرفی برای خنثی سازی خون کلسیم از استخوان ها آزاد شده و در غلظت آن در خون افزایش می یابد. همه این مواد در نهایت به کلیه می روند اما کلیه ها توانایی دفع همه مواد را نداشته و برخی از آن ها در مجاری کلیوی ته نشین می شوند, رسوب این مواد به صورت طولانی مدت باعث ایجاد سنگ کلیه می شود.

 

در ادامه با آی تی باز همراه باشید…

admin بدون نظر ادامه مطلب

سوالات زیادی وجود دارد درباره ی Face ID و ویژگی امنیتی جدید آن که بر روی آیفون ۱۰ استفاده شده است برای مثال یکی از سوالاتی که وجود داشت این بود که گوشی اسکن چهره ی کاربر را چگونه ذخیره می کند؟ و شیوه ی کار کردن آن چگونه است؟ سوالات موجود تنها وقتی پاسخ داده می شود که گوشی دست کاربران قرار بگیرد و با آن کار کنند.

نگرانی ای که در حال حاضر بین کاربران وجود دارد این است که اگر شما در حادثه ای مجروح شدید با نشان دادن چهره ی کاربر گوشی باز هم قفل خواهد ماند و نمی توان از گوشی استفاده کرد اما در مصاحبه ی اخیر TechCrunch، کریک فدریگی نشان داد که کاربران می توانند به سرعت در این مواقع سیستم Face ID را غیرفعال کنند و از گوشی استفاده نمایند.

طبق گفته فدریگی، “در گوشی های قدیمی تر اپل، این توالی که ۵ بار بر روی دکمه power کلیک کنید تا صفحه ی وارد کردن رمز عبور برای این گوشی نشان داده شود، تغییر کرده و در گوشی های جدیدتر مانند آیفون ۸ و آیفون X، اگر شما دکمه های جانبی را در هر دو طرف در دست بگیرید و چند ثانیه نگه دارید باعث می شود که سیستم Face ID را غیر فعال کند. بنابراین، اگر شما در حالت اضطراری بودید که دزد از شما خواسته بود گوشی را تحویل دهید، فقط می توانید به جیب دست بزنید و با فشار دکمه های کناری Face ID را غیرفعال کنید. این امر در مورد آیفون ۸ برای غیرفعال کردن Touch ID انجام می شود.

در حال حاضر که گوشی های جدید اپل به بازار آمده است به نظر می رسد که کاربرها اطمینان زیادی به این ویژگی جدید اپل ندارند و شایعاتی نیز در مورد به سرقت رفتن اطلاعات مربوط به اسکن چهره نیز وجود دارد.

در ادامه با آی تی باز همراه باشید…

admin بدون نظر ادامه مطلب

WiFi Mouse Pro یکی از نرم افزارهای جالب اندرویدی است که شما می توانید به وسیله آن گوشی هوشمند خود را موس تبدیل کنید و از راه دور رایانه خودتان را کنترل نمایید این کار از طریق وای فای می تواند انجام می گردد. 

شما به وسیله ی آن می توانید کنترل موس و کیبرد را در دست بگیرید .این کار هم برای ویندوز ، سیستم عامل مک  و لینوکس در دسترس می باشد.

این نرم افزار ویژگی های از قبیل موارد زیر را دارد : 

۱)پشتیبانی از قابلیت کلیک و کلیک راست

۲)نمایش حرکات موس 

۳)کنترل کامل موس از طریق موبایل

۴)پشتیبانی از حالت تایپ گفتاری 

۵)امکان خاص اسکرول کردن از طریق نرم افزار

۶)پشتیبانی کامل از ویندوز، Windows Vista/Windows 7/Windows 8/Mac OSX/Linux  

۷) و …. 

هم اکنون می توانید این برنامه را از لینک زیر دانلود نمایید . 

دانلود نرم افزار WiFi Mouse Pro

admin بدون نظر ادامه مطلب

تا حالا برایتان پیش آمده که کنترل تلویزیون خود را گم کرده باشید؟شاید این اتفاق بارها و بارها برایتان پیش آمده باشد. کنترل یک وسیله کوچک است و می تواند در هر قسمتی پنهان شده باشد. گاهی منتظر شروع برنامه ی فوتبال یا برنامه ی محبوبی هستیم ولی کنترل تلویزیونمان گم شده است در این شرایط چاره چیست؟ آیا می توان وسیله ی دیگری داشته باشیم که جایگزین کنترل باشد و به اصطلاح کارمان را راه بیندازد؟

برنامه های زیادی در دنیا اندرویدی وجود دارند که شما می توانید از آنها استفاده کنید و گوشی خود را به یک کنترل تبدیل نمایید. یکی از برنامه های محبوب Smart IR Remote می باشد. 

این نرم افزار به عنوان یکی از بهترین و محبوب ترین نرم افزارهای کنترل از راه دور مادون قرمز می باشد و شما به وسیله ی آن می توانید به راحتی دستگاههای متفاوت مثل تلویزیون ، گیرنده دیجیتال ، تیونر و …. را کنترل کنید.

مثلا شما به وسیله ی آن می توانید صدای تلویزیون خود را کم و زیاد کنید یا وارد منوی های متفاوت آن شوید.این نرم افزار قادر است تا از قابلیت  AIR GESTURES پشتیبانی نماید تا شما بتوانید بدون لمس کردن گوشی کانال ها را عوض کنید.

یکی از نکات جالب این نرم افزار این است که شما اگر صدای تلویزیونتان زیاد باشد و تماس دریافتی داشته باشید می تواند به صورت خودکار صدا را کم کند یا آن را قطع نماید. 

برخی از ویژگی های این نرم افزار شامل: 

۱)قابلیت پشتیبان گیری 

۲)پشتیبانی از انواع تلویزیون ، ویدئو پلیر، گیرنده های رسیور و …. 

۳)پشتیبانی از حرکات هوایی

۴) و …  

هم اکنون می توانید از طریق لینک زیر این نرم افزار را دانلود نمایید. 

در صورتی که می خواهید روزانه از جدیدترین اخبار تکنولوژی آگاهی داشته باشید با آی تی باز همراه باشید 

admin بدون نظر ادامه مطلب